പ്രളയം പെയ്തൊരു ദിവസമായിരു-
ന്നവരൊക്കെക്കൂടി വിരുന്നു വന്നത്.
* * *
അതിന് തലേന്നാ
ണെന്നെനിയ്ക്കു തോന്നണു,
പനി കൊണ്ടുത്തന്ന നിശ്ശബ്ദ
തയുടെകരിമ്പടം പുതച്ചുറക്കം നിന്നത്-
പനി തന്നെ നീണ്ടൊരുറക്കമാണല്ലോ!
ചലനങ്ങള്, ശബ്ദം, ചുവരിന്മേല് ക്ളോക്കില്
മുറിച്ച കേക്കിന്റെ കഷണം പോല് കാലം.
പ്രളയം പെയ്യുന്നു, എനിയ്ക്കു ചുറ്റിനു-
മനിയന്മാരുടെ (ഇളയവന് പാച്ചു
കരയുന്ന ശബ്ദം) പതിവ് മേളക്കം.
പരിചിതമായ പരിസരം, പക്ഷേ
പറഞ്ഞില്ലേ പനി ഉറക്കമാണെന്ന്... !
നിശ്ശബ്ദതയുടെ കരിമ്പടം പനി.
പരിചിതമായ പലതിനോടും ഞാ-
നറിയാതെയൊരു പിണക്കം. അച്ഛന്റെ
കവിതപ്പുസ്തകമെവിടെ വച്ചമ്മേ?
പതിഞ്ഞൊരൊച്ചയേ പുറത്തു വന്നുള്ളൂ,
പനിയല്ലേ? വേണ്ട, പനിമാറിക്കഴി-
ഞ്ഞെണീക്കട്ടെ, അമ്മ കിടക്കുകയാവും.
ഇരുട്ടാണെങ്കിലും ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഞാ-
നുണരുമ്പോഴമ്മയടുത്തുണ്ട്. പാച്ചു
ഉറങ്ങുകയാവും- ഉറങ്ങട്ടെ അവന്.
പ്രളയം തോരട്ടെ, പനി മാറിപ്പകല്
വെളിച്ചമെത്തിയാലവനെയും കൂട്ടി-
ക്കളിക്കാന് പോകണം. കളിക്കാന് പാടില്ല!
മിനിഞ്ഞാന്നല്ലേ ഞാന് (അതിന് തലേന്നാണോ?)
കളിച്ചു നില്ക്കുമ്പോള് കുഴഞ്ഞു വീണത്?
* * *
എനിയ്ക്കു ചുറ്റിനും നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു
മരിച്ച മുത്തശ്ശന്, മെലിഞ്ഞ കൈനീട്ടി,
അതിനും മുമ്പെന്നോ മരിച്ച മുത്തശ്ശി.
വിരുന്നു വന്നതാണവരെന്നെക്കാണാന്
പനിയല്ലേ? അതെ, പ്രളയം പെയ്തന്നു
പുലര്ച്ചെയായിരുന്നവരെല്ലാങ്കൂടി
നിരന്നു നിന്നത് - മരിച്ചു പോയവര്!
കുനിഞ്ഞു മുത്തശ്ശന് പറയുന്നുണ്ടെന്തോ,
പനി മയക്കത്തില് തിരിയുന്നില്ലൊന്നും.
പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും തിരിയും മുത്തശ്ശാ...
പ്രളയം തോരുമോ? അറിയില്ലമ്മയ്ക്ക്.
അനിയന്മാര്ക്കൊന്നുമറിയില്ല, പക്ഷേ
നിലത്തുറുമ്പുകളരിച്ചു നീങ്ങുന്ന
നനുത്തൊരൊച്ചയില് ചിരിച്ചു മുത്തശ്ശി
പറഞ്ഞു- "മക്കളേ പ്രളയമാണെങ്ങും"
പുലരും മുമ്പുഞ്ഞാനവരെപ്പോലൊരു
പ്രളയമായേക്കും. അറിയാം. എന്നാലും...
വലതു കൈയ്യിലെ മറുകില് നിന്നൊരു
കറുത്ത സൂര്യനുണ്ടുയര്ന്നു പോകുന്നു...
പനി കൊണ്ടുത്തന്ന നിശ്ശബ്ദതയുടെ
കരിമ്പടം ചുറ്റിയുറങ്ങാന് പോകുന്നു...
അനിയന്മാരൊക്കെ കളിയ്ക്കാന് പോകുന്നു...
കളിയ്ക്കാന് പാടില്ല, പനിയല്ലേ...
