മൊഴിഞ്ഞബോധാകാശ-
വീഥിയില് തണല്വൃക്ഷ-
ച്ചില്ലകള് കലമ്പുമ്പോള്
ചുവരില് കാലത്തിണ്റ്റെ
കാവല്ക്കാരുലാത്തുമ്പോള്
നിദ്രയസ്വസ്ഥം കണ്ണീര്
ഗ്രന്ഥിയില് ജലാശയം
ഇനിയൊന്നുമേ വയ്യെ-
ന്നുള്ളില് നിന്നാരോ വീണ്ടും
മൊഴിയും നേരം മുഖം
തിരിച്ചു കിടക്കുന്നു
മുറിയില് വെളിച്ചമു-
ണ്ടെങ്കിലും കാഴ്ച്ചയ്ക്കു മേല്
മറ പോലവ്യക്തമാ-
യോര്മ്മകള് പരുങ്ങുന്നു
ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട
യാമങ്ങള് തലയ്ക്കുള്ളില്
പുലര്ച്ചത്തീവണ്ടിയായ്
കുലുങ്ങിക്കുതിയ്ക്കുന്നു
നിദ്രയസ്വസ്ഥം;ചൂടു-
വിയര്പ്പില് കുതിരുന്ന
കനവില് ഖൈബര് ചുരം
കടന്നൂ മുഗള് സൈന്യം
ഉറക്കെപ്പുറത്താരോ
ചിരിയ്ക്കുമ്പോലെ പെട്ട-
ന്നിരമ്പീ ചാറ്റല് മഴ
ഓര്മ്മകള് നനയാതെ
അടുക്കിപ്പിടിച്ചു കൊ-
ണ്ടോടിയ ബാല്യം സര്പ്പ-
ക്കാവിലെ പാലച്ചോട്ടില്
തണുപ്പില് പരസ്പരം
മറന്ന മദോന്മാദം
ഇനിക്കാണില്ലന്നെന്നോ-
ടവസാനമായ് ച്ചൊല്ലി-
പ്പൊഴിഞ്ഞ കണ്ണീര്ത്തുള്ളി
ഇരുട്ടില് സ്വയം മിടി-
പ്പൊടുക്കാന് സാധിക്കാതെ
മനസ്സില് നെരിപ്പോടാ-
യെരിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങള്
നിലയ്ക്കാതുള്ളില് മഴ-
ച്ചാലുകളൊന്നാകവേ
ഉറക്കെച്ചിലയ്ക്കുന്നു-
ണ്ടലാറം-ഉണര്ത്തുവാന്!
4 comments:
this is one of my college day poems
published in mathrubhoomi weekly
written almost 10 yrs ago
നന്നായിരിക്കുന്നു ... എന്റെ ആശംസകള് .... നന്മ വരട്ടെ എന്നും....!!!!
awesome da...
thanx sreshetta,anand...
Post a Comment